X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
جمعه شبا بی قرارم
صفحه اصلی
My 360
My flickr
My music
My doxdo
My twitter
My del.icio.us
گاه نوشت های من
مکاتبه با بابا لنگ دراز

تعداد بازدیدکنندگان
767523


آخرین نوشته ها
آرشیو ماهانه
 

Locations of visitors to this page

چهارشنبه 2 بهمن‌ماه سال 1387
برای عادل

                                                           عادل فردوسی پور 

 

بهانه ی این پست کسی نیست جز عادل فردوسی پور. کسی که بیشتر هم نسل های من گزارش های فوتبال رو با صدای گرم و دوست داشتنی و گزارش هیجان انگیز اون دوست دارند. هر چند که قدیمی هایی مثل صالح نیا و شفیع و ... هم خوب بودند. اما عادل یه چیز دیگست. با اطلاعات فوق العاده ای که داره و علاقه وافر به فوتبال که در صحبت هاش کاملا مشخص هست . وقتی از فوتبال حرف میزنه انگار از عشقش صحبت میکنه. یادمه قبلنا منم اینجور بودم! جام جهانی 90 تا 2002 . بعدش دیگه کم کم دلمشغولی هام کمی تغییر کرد. دوشنبه شب بمتاسفانه خواب مرگ به سراغ من اومد و نتونستم نود رو ببینم و از این بابت خیلی ناراحتم. اونایی که دیدن میگن حسابی حالش گرفته بود : ( . واقعا این مملکت ما داریم؟ حتی اگه از فوتبال و فدراسیون اون انتقاد به جا و سازنده هم بشه جنبه ندارند! حالا هی بگید آزادی! دمکراسی! جمعش کنید ت رو خدا. اون شبی که عادل چند هفته پیش اشک عزیز محمدی رئیس فدراسیون فوتبال رو پشت تلفن در اورد حدس میزدم که دخلش رو بیارند! بالان ساعت 6:35 صبح هست و من هنوز از خونه نزدم بیرون. از خواب که پا شدم یه یره اومدم برای عادل بنویسم . پاشم برم که دیرم شد.  

هر چند اون اینجا رو عمرا ببینه . به هر حال عادل فردوسی پور ما دوستت داریم!  چه بخوای چه نخوای! چه میکنه این عادل!  

 

آهنگ جام جهانی 90 ایتالیا هم تقدیم به عادل!